123

بادها میمیرند در یادها

بدرخش...

در تبِ واژگون زمانِ خنده‌ها،

انزوایِ بودن را بخشکان.

و اوج فریادرا

در نبردِ شر و شر،

به چینهای دامنِ مه آلودت پیوند زن.

ای کودکِ بی‌آغوش ماندهء گمنام!


  
نویسنده : eXo†iC ; ساعت ۱:٠۱ ‎ق.ظ روز جمعه ۱٧ فروردین ۱۳۸٦
تگ ها : ادبی