سه‌شنبه ۱۱ تیر ۱۳۸٧


PeRRo

آنهنگام که مناره‌های گم شده،
از سربالایی لحظه‌ها آشکار میگردند،
غصه‌ها میشکنند،
دردها میشکافند
و غم‌ها فرو میریزند.
این‌چنین است
که دلِ گریانِ آسمان نیز
شرافتِ جنگل را سرد نخواهد کرد.
چشم میخواهد ناله‌ها را دیدن
و دست برای پرواز.
در نبردِ بعد از این،
داغ میخواهد
چشمهء کوهِ طراوت...

پ.ن: هاپوی خوبی باش. خوب؟ اذیتمونم نکن دیگه! به افتخارت، عکستو میذارم ،با کپی رایت!

    [ CoMMeN† ]


>