دوشنبه ۸ آبان ۱۳۸٥


NeVeR CaReD FOR WhaT TheY Do

درگرداگرد پایانِ متناهیِ سمفونیِ آغاز،

لغات ناملموس را به زنجیر میکشم.

کسی میداند چرا

همچنانیِ لحظهها

از پسِ دالانهای خشکِ شرمساری

به انزوای نفرت بار خود

رنگِ آزادی نمیدهند؟

ومن

قلاب ماهیگیریم را

به اقیانوسِ جوانی پرت میکنم

و خود به شنای نوعروسانِ دریایی

آرامشِ دریا را بر هم میزنم.

    [ CoMMeN† ]


>