دوشنبه ۱٥ آبان ۱۳۸٥


Till I CoMe!

در حریق بی‌بازگشتِ خنده‌های کودکانه،

دریایی ساخته‌ام با بهانه.

تا توانم زِ خاکسترهای خیال،

قلعه‌ای سازم که با هر سوز باد،

بر ساحلِ خستهء روز

ویران نشود.

قلعه‌ای

به زیبایی حسرت

به تاریکیِ فریاد

به بی‌دریغیِ سکوت!

    [ CoMMeN† ]


>