123

PeSaDilla

درآفاقِ اندیشه‌های نو،

آه از نهانگاهِ رویایی نیمه تاریک بر میخیزد.

پریزادگانِ دشتِ تاریکی،

از نظرگاهِ خفتگانِ مردابِ جهالت پنهان میمانند.

مسافرِ غربتگاهِ نوازشهای مرده،

اکنون بر بسترِ عفریتی بی‌هنر میخوابد.

و باز هر شب،

فریادی دیگر

در کابوسهای سردِ شبانه میمیرد.

  
نویسنده : eXo†iC ; ساعت ٧:٢٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢ اسفند ۱۳۸٥
تگ ها : ادبی